Nederlandse vertaling CCEO - korte verantwoording

Als uitgangspunt voor de vertaling geldt dat alleen de Latijnse tekst officieel is. Regel is dat de bepalingen van de Codex dienen te worden geïnterpreteerd ‘overeenkomstig de eigen betekenis van de woorden in hun tekst en context beschouwd’. Codex Canonum Ecclesiarum Orientalium, 1499[[574|1499]] Codex Iuris Canonici, 17[[30|17]] Daarom is een vertaling gemaakt die zo dicht mogelijk bij het Latijn staat. De Beleidscommissie Oecumene van de Bisschoppenconferentie heeft dit in een Memo van 13 mei 2004 als volgt verwoord: ‘De vertaling van de CCEO[574] is een zgn. sleutelvertaling. Dit betekent dat de vertaling primair een hulpmiddel wil zijn om de Latijnse tekst toegankelijk te maken en te kunnen verstaan. De vertaling zal daarom consequent zo dicht mogelijk bij de Latijnse tekst blijven, zelfs als dat op punten ten koste gaat van het proza’.

Het juridisch karakter van de Latijnse tekst is in de Nederlandse vertaling ervan gehandhaafd. Waar het Latijn vaste begrippen hanteert zijn die zoveel mogelijk met vaste Nederlandse begrippen vertaald. Ook de grammaticale zinsbouw van de Latijnse tekst is in de Nederlandse vertaling zoveel mogelijk gehandhaafd. In die zin is de vertaling woordelijk en schools van karakter. In een relatief groot aantal gevallen komen delen van de Latijnse teksten van de canones letterlijk of nagenoeg letterlijk met elkaar overeen. Deze parallellie is in de Nederlandse vertaling gehandhaafd. De woordvolgorde van de Latijnse tekst nuanceert en kleurt soms de betekenis of reikwijdte van een bepaling of legt de nadruk op een afzonderlijk zinsdeel. Er is in de Nederlandse vertaling naar gestreefd een dergelijke nuance, kleuring of nadruk te behouden, ook al leidt dit tot een voor het Nederlands in het algemeen ongewone volgorde. In het algemeen verschilt de interpunctie in het Latijn van de interpunctie in het Nederlands. In de vertaling is een voor het Nederlands schrale interpunctie gebruikt.

Het resultaat is dat in de Nederlandse vertaling het eigen rechtskarakter van de Latijnse tekst is behouden. Een en ander heeft geleid tot een vertaling die wellicht niet makkelijk leest. Maar dit is de consequentie van het gekozen vertaalprincipe en is niet ongebruikelijk bij wetteksten.

Zie ook:

• Voorwoord bij het kerkelijk Wetboek voor de Oosterse Kerken (CCEO)[n:5533]
• De volledige Codex Canonum Ecclesiarum Orientalium[574]
• Een thema met nadere informatie: Codex Canonum Ecclesiarum Orientalium - Wetboek van Kerkelijk Recht voor de Oosterse Kerken[d:523]